آنچه گذشت ...

یه تجربه به من میگه که هر چی فاصله بین نوشته‌هات زیاد بشه، نوشتن هم سخت‌تر میشه؛ حرفهای نگفته بیشتر میشه، نمی‌دونی از کجا شروع کنی، به کدومش برسی، ... خلاصه گیر میفتی و حتی به این فکر می‌رسی که دیگه ننویسی؛ اگه نوشتن اینقدر قراره فکرم رو مشغول کنه، همون بهتر که وبلاگ نداشته باشم و اصلاً ننویسم! برای همین هم میشه که وبلاگت رو خاک می‌گیره ... و این میشه که الآن تخته سیاه شده! تمام تلاشم اینه که سال آینده این جوری نباشه و با نظم خاصی وبلاگم رو به روز کنم ... البته یه خورده زوده از آرزوهای سال پیش‌رو بگم؛ بهتره اول از سال 88 بگم ... سال عجیب و پر حادثه 88؛ سالی که اصلاً فکر نمی‌کردم چنین بگذره. سال 88 از نظر اجتماعی سال نسبتاً خوبی بود و بعد از مدتها مردم به اتحاد قشنگ و زیبایی رسیدند. روزهای قشنگ و پرخاطره قبل از انتخابات، زنجیره سبز از راه‌آهن تا تجریش، روز باشکوه 22 خرداد و صف زیبای روز رأی‌گیری، حس مثبت عصر همون روز، خبرهای خوشی که از کل ایران بهمون می‌رسید، و ... شب وحشتناکی که تا زنده‌ام به یاد خواهم داشت؛ و بالاخره بدترین روز زندگیم 23 خرداد، هیچ وقت این روز رو فراموش نمی‌کنم، هنوز فریادهایی که تو راه شرکت و پشت فرمون کشیدم تو گوشم هست، چه روزی بود، خدایا! دلم می‌خواد تا آخر عمرم بدترین روز زندگیم همین 23 خرداد 88 باشه و هیچ روزی به این بدی رو تجربه نکنم، و بعد از اون هم روزهای تلخ و شیرین پشت هم اومد و تا همین امروز هم ادامه داره. به نظر من غیر آسیب‌های جبران‌ناپذیری که بعضی از خانواده‌ها در این سال دیدند، عزیزانشون رو از دست دادند، زندان رفتند، شکنجه شدند، باتوم خوردند، ... در مجموع سال 88 برای ایران و ایرانی سال مبارکی بود؛ سالی پر از یکدلی و یکرنگی؛ ...

اما از نظر شخصی امسال برای من سال متفاوتی بود؛ سربازی رفتن و دو ماه زندگی پادگانی برام تجربه جدید و عجیبی بود که البته الآن که بهش فکر می‌کنم برای من پر از خاطرات و یادآوری‌های مثبت و دلنشینه. دوست عزیزی دعوت کرده بود که بین خاطرات شیرین سال 88تان بگردید و بهترین‌ها را مرور کنید:

بهترین فیلم: امسال فیلم‌های خوب زیادی رو دیدم؛ از ایرانی‌ها دیدن درباره الی ... بسیار لذت‌بخش بود؛ بین فیلم‌های خارجی هم تعداد زیادی هستند که از دیدنشون لذت بردم؛ Match point، میلیونر زاغه نشین، Closer، The lake House و ... اما بهترین فیلمی که سال 88 دیدم زندگی زیباست ساخته روبرتو بنینی بود.

بهترین روز سال: قطعاً روز تولد بهترین روز سال 88 بود؛ واقعاً غافلگیر شدم و اصلاً انتظارش رو نداشتم؛ علاوه بر اون رقص و آواز و سایر موارد اون شب، خیلی خاطره‌انگیز بود ... البته ا توجه به انتظاری که براش کشیده بودم، روز پایان دوره آموزشی هم روز بسیار دل‌انگیزی بود.

بهترین دوست سال: امسال دوستی‌های جدید زیادی رو شروع کردم؛ بهترینش هم در پادگان بود؛ دوستان عزیزی که در شرایط سخت پشتیبان هم بودیم و در کنار هم از اون روزها خاطرات فراموش‌نشدنی ساختیم.

بهترین کتاب سال: راستش زیاد کتاب نخوندم؛ به خاطر همین انتخاب بهترین کتاب از بین گزینه‌های محدود فکر نکنم کار درستی باشه.

بهترین پست سال: راستش تمرکز کافی ندارم که همه نوشته‌های سال گذشته‌م رو مرور کنم؛ ولی سیفون زندگی رو خیلی دوست دارم ....

بهترین آهنگ سال: می‌دونم با این انتخاب خیلی‌ها از کلماتی چون خز، جواد و ... در مورد من استفاده می‌کنند؛ اما به نظر من همه چی آرومه با صدای حمید طالب زاده بهترین آهنگی بود که امسال شنیدم و البته هنوز هم ازش لذت می‌برم.

این پست به اندازه کافی طولانی شد ... برای همین تو پست بعدی سعی می‌کنم از کارهایی که دوست دارم تو سال 89 انجام بدم یا ندم بنویسم ...

پیشاپیش سال نو رو به همه شما عزیزان تبریک میگم؛ امیدوارم سالی سبز و همیشه سبز در انتظارمون باشه ....

/ 12 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
امیررضا تجویدی

سلام عادل خان پیشاپیش عیدتان مبارک ۸۸ یکی از بدترین سالهای زندگی همه ما ایرانیان بود،سالی که انقدر اتفاقات بد پشت سر هم آمد و گرمی دوزخی کشیدیم که به فالوده که می رسیم فوت می کنیم! در مورد بهترن فیلم،اثر بنینی فوق العاده است،البته میلیونر زاغه نشین خوب نیست به نظرم. بهترین روز هم که خوب شد گفتید،یک زنگی به کمیته بزنم الان! سربازی کلا چیز مزخرفی است،اما دوستی ها در ایام مزخرف عمیق ترند! من هم کتاب نخوانده ام آن پستتان عالی بود! آهنگی که گفتید برای من خیلی زجر آور بود!!! شما هم انشاالله در کنار خانواده سبز باشید

برزویه

خز، جواد و ...

مهدخت

سال 88 خاطرات زیادی برامون به یادگار گذاشت که برای خیلی از ایرانیها مشترکه . امیدوارم سال 89 سبزتر از 88 باشه .

میثم کربلائی

سال خوبی در پیش داشته باشین و ان شا الله که این دوره هم به خوبی و خوشی و با سلامتی تمام خواهد شد یا علی

یاسمن

عادل جان ... تقریباَ سال 88 رو همونطوری که همه ی ما اگر توصیف می کردیم , توصیف کردی ... به هر حال تلخ و شیرین گذشت ... امیدوارم سال 89 برای همه سالی سبز و دلنشین باشه ... و برای تو دوست عزیز هم بهترینها رو به همراه داشته باشه ... عید پیشاپیش مبارک ...

مهدخت

از پیرانه سری زمستان است شاید یا نوباوگی بهار که انگار هر بار رستن را ، شدن را ، از نو آغاز می کنیم . هر آنچه هست ، نوروز ، این یگانه نشان سبز ایزدی ایرانیان را پاس بداریم ؛ نا بماند تا ابد . بیاد داشته باشیم همدیگر را ، دوست بداریم یکدیگر را ، و سپاس گزاریم آن دیگر را . آنگاه فریاد برآوریم نوای خوش « نوروز خجسته باد »

آزاده از کلبه ی ویوارا

برای این ٨و٩ ای که با هم می آیند از خدای سرزمین آریا می خواهم که آن ها که هستند بمانندمان و آن ها که نیستند هنـــــــــــوز، زودتر بیایند با قطار نزدیک همین روزهای نزدیک تر! آغازتان ایـــــــــــــــــــرانی و زیبا ...آزاده از کلبه ی ویوارا

فرهاد حبیبی

اقا عادل عیدتون مبارک سالی سبز در کنار همسرتون داشته باشید[ماچ]

پرهام

باور کنید من کامنت قبلی رو قبل از خوندن این پست نوشتم و فرستادم. من هم پست سیفون زندگی رو خیلی خیلی دوست دارم[گل][گل]