زندگی با طعم بستنی میوه‌ای

هنوز نفهمیدم که زندگی یعنی چه! هنوز تکنیک زندگی کردن را یاد نگرفته‌ام؛ زندگی چقدر ساده است؟ چقدر پیچیده است؟ چقدر باید زندگی را سخت گرفت؟ اصلاً زندگی آن قدر مهم هست که آن را سخت بگیرم؟ ولی اخیراً فهمیدم می‌توان از زندگیت خیلی ساده، خیلی بی‌مقدمه، لذت ببری. زندگی آرامش قدم زدن در شب‌های خیابان وصال است؛ زندگی لذت دیدن یک فیلم معمولی در غروب جمعه است؛ زندگی لذیذ است به خوشمزگی مرغ‌ سوخاری؛ زندگی آرامش‌بخش است به قدر سیگار کشیدن کنار جوی پر از آب؛ زندگی رنگارنگ است به تنوع رنگ بستنی میوه‌ای؛ زندگی تکرارپذیر است چون می‌توانی وقتی بستنی‌ اولت تمام شد بلافاصله دومی را سفارش بدهی و بخوری؛ زندگی ساده است به سادگی یک رفاقت کهنه؛ و زندگی دوست‌داشتنی است به اندازه وسعت دلهایی که داریم. اما زندگی پر از فراموشی است؛ فراموشی اینکه چقدر ساده می‌توان دلهایمان را پاک کنیم و یک شب خوب داشته باشیم.

/ 23 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
هِرا

ميبينم كه هوس بستني كردي!!!!

فاطیما

عجب بستنی خوشمزه ای ... حرفتو قبول دارم... میشه لذت برد ...حتی از کوچکترین چیزها

سارا آرامش

زندگی آب تنی کردن در حوضچه ی اکنون است رخت ها را بکنبم آی در یک قدمیست.

اميرحسين

هیچی برای گفتن ندارم! فقط خواب رو ترجیح میدم.

نازی

دوش با من گفت کاردانی تیز هوش کط شما پنهان نشاید کرد سر می فروش گفت آسان گیر بر خود کارها کز روی طبع سخت میگردد جهان بر مردمان سخت کوش

مهدخت

متن خیلی زیبایی نوشتید اما حیف که زندگی پر از فراموشیه . چون فراموش می کنیم که زندگی خیلی سادس و برای لذت بردن ازش نیاز به چیز خارق العاده ای نداریم .

یاسمن

سلام ... هم تصویر و هم نوشته تون دلچسب بود ... بله زندگی همین بهونه های کوچیکه .

شکلات تلخ

آدرسم شد 303 . اینجوری از فیلتر در اومدم.[بغل]

مریم

وای چه عکس هوس بر انگیزی! زندگی....دوست داشتم این جمله رو که مثل یه رفاقت کهنه ساده ست. اما واقعا به شرطی که سخت نگیریم به خودمون